Ας δούμε λοιπόν, Μήτσο μου, πως περίπου ξεκίνησε το μπάχαλο και μπήκε η ντόπα στη ζωή μας. Αν και ήταν γνωστό από τα πανάρχαια χρόνια ότι οι όρχεις σχετίζονται με την σεξουαλική λειτουργία, ήταν το 1849 όταν ο Berthold άρχισε τα πειράματα σε κοκόρια, για να διαπιστώσει την δράση της ορμόνης. Τα ευρήματά του ουσιαστικά απέδειξαν την δράση της τεστοστερόνης στο αναπαραγωγικό σύστημα και έβαλαν τις βάσεις στην ενδοκρινολογία. Το 1929 ο Koch συνέχισε τις ανακαλύψεις και προχώρησε ακόμα περισσότερο καταλήγοντας σε ένα απόσταγμα από όρχεις ταύρου!
Η τεστοστερόνη τελικά απομονώθηκε ως ουσία 6 χρόνια αργότερα, το 1935, από τον Laquer και την ομάδα του, ενώ 1 χρόνο μετά ο Ruzicka κατάφερε τελικά να συνθέσει την ουσία από χοληστερόλη. Το ίδιο κατάφεραν και οι Butenandt και Hanisch, κερδίζοντας έτσι το βραβείο Nobel του 1939. Την αναβολική δράση της τεστοστερόνης, σε πειράματα με σκύλους, έδειξε τελικά ο Kochakian το 1936, ενώ ο Kenyon έδειξε αντίστοιχα αποτελέσματα σε άνδρες.
Η τεστοστερόνη τελικά απομονώθηκε ως ουσία 6 χρόνια αργότερα, το 1935, από τον Laquer και την ομάδα του, ενώ 1 χρόνο μετά ο Ruzicka κατάφερε τελικά να συνθέσει την ουσία από χοληστερόλη. Το ίδιο κατάφεραν και οι Butenandt και Hanisch, κερδίζοντας έτσι το βραβείο Nobel του 1939. Την αναβολική δράση της τεστοστερόνης, σε πειράματα με σκύλους, έδειξε τελικά ο Kochakian το 1936, ενώ ο Kenyon έδειξε αντίστοιχα αποτελέσματα σε άνδρες.
Στα αμέσως επόμενα χρόνια που ακολούθησαν, οι πληροφορίες που σχετίζονταν με τα ευεργετήματα από την χρήση της νέας αυτής ανακάλυψης – της σούπερ ορμόνης – θα κατέκλυζαν κάθε επιστημονικό συνέδριο και περιοδικό lifestyle της εποχής. Η κοινωνία πια θα μάθαινε τα πάντα για την ορμόνη που βελτιώνει τις επιδόσεις στη κρεβατοκάμαρα, αλλά και προσφέρει ευεξία στην καθημερινή μας απόδοση, οδηγώντας σε καλύτερη ποιότητα ζωής. Απλοί καθημερινοί άνθρωποι, όπως εσύ Μητσάρα μου, πληροφορήθηκαν έμμεσα, αλλά και ευθέως, ότι η χρήση ορμονών θα μπορούσε να έχει κ άλλες εφαρμογές πέραν της καθαρά ιατρικής αναγκαιότητας...(το 'πιασες το υπονοούμενο... εεε?)
Έτσι, τεχνητά, αναπτύχθηκε η ζήτηση που είχε όμως ένα διαφορετικό, στην αρχή, καταναλωτικό κοινό. Σε αυτή την κατεύθυνση δημοσιεύθηκε το 1945, στο παγκόσμια γνωστό περιοδικό Reader’s Digest, ένα μανιφέστο του Paul de Kruif με τίτλο “Hormones for the Men”. Ένα προφητικό άρθρο, που προετοίμαζε για την “επόμενη μέρα” και ευλογούσε τις θετικές επιδράσεις της νέας ορμόνης στον τρόπο ζωής, ναι Μήτσο... το lifestyle, αλλά και ότι η μελλοντική ζήτηση που αναμφίβολα θα προέκυπτε, θα έκανε Κροίσους τους όποιους παραγωγούς της. Σύντομα ακολούθησαν με παρόμοια άρθρα άλλα έγκυρα περιοδικά όπως το Newsweek και το Business Week.
